கோவிலில் கூட்டம் காரணமாக மூலவரை தரிசிக்க முடியவில்லையா? அப்போது இதை மட்டும் செய்யுங்கள்… இறைவன் அருள் நிச்சயம் கிடைக்கும்!
கோவிலில் கூட்டம் காரணமாக மூலவரை தரிசிக்க முடியவில்லையா? அப்போது இதை மட்டும் செய்யுங்கள்… இறைவன் அருள் நிச்சயம் கிடைக்கும்!
விசேஷ நாட்கள்…
பிரதோஷம்…
சிவராத்திரி…
வைகுண்ட ஏகாதசி…
அமாவாசை…
பௌர்ணமி…
சனி பெயர்ச்சி…
இப்படிப்பட்ட புனித நாட்களில் கோவில்கள் அனைத்தும் பக்தர்களால் நிரம்பி வழியும்.
“இன்று எப்படியாவது இறைவனை தரிசிக்க வேண்டும்…” என்ற பக்தி உணர்வோடு ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் கோவிலுக்கு வருவார்கள்.
சிலர் அதிகாலையிலேயே வரிசையில் நிற்பார்கள்.
சிலர் பல மணி நேரம் காத்திருப்பார்கள்.
ஆனால்…
அனைவருக்கும் மூலவரை அருகில் சென்று தரிசிக்கும் வாய்ப்பு கிடைப்பதில்லை.
கூட்ட நெரிசல்…
தள்ளுமுள்ளு…
நேரக் கட்டுப்பாடு…
சில நேரங்களில் கோவிலுக்குள்ளேயே செல்ல முடியாத நிலை.
அப்போது பலரின் மனமும் உடைந்து போகும்.
“இவ்வளவு தூரம் வந்தும் சாமி தரிசனம் செய்ய முடியவில்லையே…” என்று வருத்தத்துடன் திரும்பிச் செல்வார்கள்.
ஆனால்…
உண்மையான பக்திக்கு தூரம் கிடையாது.
இறைவன் கருவறையில் மட்டும் இல்லை…
அவன் எங்கும் நிறைந்திருக்கும் பரம்பொருள்.
அதனால் தான் நம் முன்னோர்கள் ஒரு அற்புதமான வழியை கூறி வைத்திருக்கிறார்கள்.
கோவிலுக்குள் செல்ல முடியாவிட்டாலும்…
மூலவரை நேரில் பார்க்க முடியாவிட்டாலும்…
இறைவனின் அருளைப் பெற ஒரு எளிய வழி உள்ளது.
அது என்ன தெரியுமா?
கோவிலின் ராஜகோபுரத்தை மனமுருகி தரிசிப்பது.
“கோபுர தரிசனம் கோடி புண்ணியம்” என்று பெரியவர்கள் சொல்வார்கள்.
அது வெறும் பழமொழி அல்ல…
ஆழமான ஆன்மிக உண்மை.
கோபுரம் என்பது வெறும் கட்டிடம் அல்ல.
அது இறைவனின் சக்தி வெளிப்படும் தெய்வீக வாயில்.
அதனால் கோவிலுக்குள் செல்ல முடியாத நேரத்தில்…
கோவிலுக்கு வெளியே நின்று…
ராஜகோபுரத்தை மனமுருகி தரிசியுங்கள்.
பிறகு…
கருவறையில் இருக்கும் இறைவனின் திருவுருவத்தை மனதில் நினைத்துக் கொண்டு கண்களை மூடி பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்.
அந்த நேரத்தில் இந்தப் புனிதமான பாடலை பக்தியுடன் சொல்லுங்கள்:
“ஊராகி நின்ற உலகே போற்றி!
ஓங்கி அழலாய் நிமிர்ந்தாய் போற்றி!
பேராகி எங்கும் பரந்தாய் போற்றி!
பெயராதென் சிந்தை புகுந்தாய் போற்றி!
நீராவியான நிழலே போற்றி!
நேர்வார் ஒருவரையும் இல்லாய் போற்றி!
காராகி நின்ற முகிலே போற்றி!
என்றும் என் சிந்தை போற்றி போற்றி!”
இந்தப் பாடலின் பொருள் மிகவும் ஆழமானது.
“இறைவா…
நீ ஒரு கோவிலில் மட்டும் இருப்பவன் அல்ல…
உலகமெங்கும் நிறைந்திருப்பவன்.
காற்றாகவும்…
நீராகவும்…
ஒளியாகவும்…
உயிராகவும்…
என் மனதிற்குள்ளும் நீயே இருக்கிறாய்.
உன்னை நான் போற்றி வணங்குகிறேன்…”
என்பதே இந்தப் பாடலின் உண்மையான அர்த்தம்.
இந்தப் புனித வரிகளை அருளியது:
திருநாவுக்கரசர்.
அவரது ஆறாம் திருமுறையில் இடம்பெற்றுள்ள “திருக்கயிலாயப் போற்றித் திருத்தாண்டகம்” என்ற பக்தி நிறைந்த பாடலின் ஒரு பகுதி இது.
இவர் பாடல்களின் மிகப்பெரிய சிறப்பு என்ன தெரியுமா?
அவர் இறைவனை ஒரு வடிவத்திற்குள் அடைத்து வைக்கவில்லை.
“இறைவன் எங்கும் நிறைந்த ஒளி” என்ற உண்மையை வலியுறுத்தினார்.
அதனால் தான்…
இந்தப் பாடல் சிவபெருமானுக்காக பாடப்பட்டிருந்தாலும், எந்தத் தெய்வத்தையும் மனதில் நினைத்து சொல்லலாம்.
ஏனெனில்…
அனைத்து வடிவங்களும் ஒரே பரம்பொருளின் வெளிப்பாடுகள்.
பலர் நினைப்பார்கள்:
“நான் சாமியை நேரில் பார்க்கவில்லை… எனவே தரிசன பலன் கிடைக்குமா?” என்று.
ஆனால் உண்மையில்…
இறைவன் பார்க்கிறான் பக்தியின் ஆழத்தை.
அவன் கணக்கிடுவது:
எத்தனை நிமிடம் பார்த்தாய் என்பதை அல்ல…
எவ்வளவு அன்புடன் நினைத்தாய் என்பதைத்தான்.
ஒரு கண நேர உண்மையான பக்தி…
ஆயிரம் தரிசனங்களுக்கு சமம்.
கோவில் கூட்டத்தில் தள்ளாடிக் கொண்டு நிற்பவர்களின் மன பிரார்த்தனையையும்…
வெளியில் நின்று கண்ணீர் மல்க கோபுரத்தை பார்க்கும் பக்தரின் வேண்டுதலையும்…
இறைவன் நிச்சயம் கேட்கிறான்.
அதனால் இனிமேல்…
கூட்டம் அதிகம் என்பதால் மனம் உடைய வேண்டாம்.
கோபுரத்தை தரிசியுங்கள்.
இறைவனை மனதில் நினையுங்கள்.
இந்தப் பாடலை பக்தியுடன் சொல்லுங்கள்.
நிச்சயம் மன அமைதியும் தெய்வீக அருளும் கிடைக்கும்.
வேலுண்டு வினையில்லை மயிலுண்டு பயமில்லை
குகனுண்டு குறையில்லை மனமே
கந்தனுண்டு கவலையில்லை மனமே!
